€go’s – €uro’s – €melten

Overpeinzing

Ik herinner het mij nog heel goed. Net na de zomervakantie, fanatiek in training voor het nieuwe voetbalseizoen. Ik had er zin in. Een eerste oefenpotje op het hoofdveld.  Dat genoegen duurde voor mij  slechts minuten. Mijn enkel verzwikt en flink ook.  Ik kan de plek op ‘t speelveld nog aanwijzen, links naast het strafschopgebied, op de (1992 -archief) foto zo ongeveer op de plek waar Youri Mulder een duel aangaat met Bert Schippers. De  graspollen  vlogen door de lucht. Oorzaak? Emelten, de larven van langpootmuggen die leven in een ‘gangenstelsel’ onder de grasmat. Ik had er nooit van gehoord, maar ben ze daarna ook nooit meer vergeten.  Het  bleek  een hels karwei de grasmat weer vrij te krijgen van het ongedierte. Mijn blessure, 1.5 maand uit roulatie en daarna weer  voorzichtig beginnen.

Gek toch, ik had dat stukje ‘leed uit mijn verleden’ verbannen, maar het kwam tijdens het EK voetbal plotsklaps weer boven toen het ’s avonds in de praatprogramma’s ging over Ego’s en Euro’s. Meer dan alleen voor ‘ons Oranje’ gaat het wereldwijd ook om Ego’s en Euro’s (of zo u wilt, Dollars).

€go’s en €uro’s hebben als €melten ons mondiale speelveld aangetast. De ‘rat-race’ om het grote gewin, gevoerd op het mondiale sp€€lv€ld, gedreven vanuit €goisme,  de jacht naar macht, prestige en materieel gewin met een fikse financiële crisis en aanhoudende recessie  tot gevolg.  ‘Klokkenluiders’, economen, waarschuwden al voor rampspoed die zich aandiende,  maar verantwoordelijke bestuurders, politici, ontkenden het, verzuimden in elk geval  om de voorboden tijdig en daadkrachtig te bestrijden.  ‘Ga maar rustig slapen, alles komt goed’, leek het crédo.

Hoe kwam het zover? Het €go is als astraal lichaam het fysieke ontgroeid, in feite uitgetreden. Macht als metgezel  is met velen aan de haal gegaan en eigenlijk weten we dat ook wel…we doen alles, althans heel veel, om indruk te maken…. ‘snoepjes van duivel’ lonken overal en vertroebelen het zicht op de realiteit.

De vitaliteit en bespeelbaarheid van het Europese speelveld is inmiddels flink ondermijnd, zeker in Zuid-Europa. Het blessureleed nauwelijks te overzien. Ambulance broeders en zusters vliegen aan en af. Het vertrouwen bij de gewone burgers in een oplossing van de crisis is tot een absoluut minimum geslonken.

Ook in Nederland slaan de gevolgen van de  bestrijding van de  €melten  onbarmhartig toe, het heeft inmiddels zelfs iets van het bestrijden van een ‘veenbrand’. Bestuurders bekvechten met elkaar over ‘hoe het zover kon komen’ en  ‘hoe de crisis op te lossen’. Vooral stoer , sterk en slagvaardig optreden, de borst vooruit, een grijns op het gezicht: ‘wij beslissen wel…wij lossen het wel op’.

De 3% begrotingsnorm – het maximaal begrotingstekort, op gezag van Europa, omdat ons land, inmiddels bekend als ‘West Europese keffertje’, er op aandrong.  Hoezo, besturen met verstand? Het lente akkoord werd bijna  euforisch gepresenteerd.  De realiteit: met de botte bijl  wordt gehakt aan de wortels van ons bestaan.  Dat wat te voet  kwam vertrok inmiddels  ‘te paard’: ons  vertrouwen. De Duitse economie slingert  weliswaar de export wat aan, maar wat is het waard als wij, de consument , ‘de hand op de knip houden’?

€melten spelen ons parten, (inter)nationaal,  maar  missen ook hun uitwerking niet op ons lokale ‘speelveld’, dat  van onze amateurverenigingen, daar waar het sociale leven zich daadwerkelijk afspeelt.  De strijd tegen het ongedierte is inmiddels in alle hevigheid losgebarsten.  Draconische maatregelen treffen de bevolking. Mensen haken af, kunnen de contributie niet meer betalen, kantineopbrengsten lopen terug, inkomsten uit sponsoring staan onder druk  en gemeenten korten op subsidies. Bestuursleden /kaderleden houden het voor gezien.

Hoogste tijd voor bezinning. Terug naar de menselijke maat. Zeg JA tegen de 3% norm en kies voor wijsheid bij doelrealisatie.  Botte bijl? …… funest!  Financier het terugdringen van het tekort in komende jaren vanuit de voorspelde (lichte) economisch groei. Maak daar nu afspraken over. Herstel het consumentenvertrouwen door herbezinning en terugdraaien van bezuinigingen op korte termijn die zo velen echt pijnigt.  Start het overleg over de vorming van een  conjunctuur egalisatiefonds. In goede tijden sparen voor een wat mindere periode. Het beroemde ‘appeltje voor de dorst’.  Stop het  pot verteren. Stort nieuwe, extra, aardgasbaten in het conjunctuur egalisatiefonds.

En dan nog iets. We zeggen JA tegen een lening aan Spanje, voor ons land alleen al zo’n 6 miljard, omdat ‘nee’ dramatische gevolgen kan hebben voor het Europese en daarmee ons nationale speelveld. Om dezelfde reden luidt het advies om ‘het belastingvrij verzilveren van verlofdagen’ ten bate van het verenigingsleven, de ‘lokale speelvelden’, mogelijk te maken, omdat ‘nee’ dramatische gevolgen kan hebben voor de vitaliteit en continuïteit van ons verenigingsleven. Wat  JA tegen de fiscale vrijstelling in positieve zin betekent voor  de realisatie van tal van kabinetsdoelen – integratie,normen en waarden, buitenschoolse opvang (en indirect de Staatkas)- lijkt  mij evident.

Het wordt tijd het vertrouwen bij burgers te herwinnen.  Ik herhaal, niet via de botte bezuinigingsbijl. Economisch herstel zet pas echt door wanneer  de burgers  van Europa daarin weer gaan geloven.

Geert Jan Bittink – juli 2012

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s